Top menu

Waar bleven de Joden van ons Amsterdam?

Op 15 april 2011 werd de bevrijding van het concentratiekamp Bergen-Belsen herdacht. Mirjam Krieg verbleef als meisje van elf jaar, samen met haar zusje, vader en moeder vijftien maanden in dit concentratiekamp. Als door een wonder heeft het hele gezin de oorlog overleefd. De vader van Mirjam, Hans Krieg, was een bekende componist en dirigent. Al die tijd is haar vader in de kampen muziek blijven maken, tot grote steun van de andere gevangenen. Na de oorlog, in 1947, schreef hij het aangrijpende lied “Waar bleven de Joden van ons Amsterdam?” Een lied dat onlangs opnieuw ontdekt is en dat door het Nieuw Amsterdams Kinderkoor -als eerbetoon aan Hans Krieg- in het programma “de Wandeling’ van de KRO ten gehore werd gebracht.

Get Microsoft SilverlightOf bekijk de flash versie.

Mirjam Krieg is in 1933 geboren, vlak nadat haar ouders vanuit Duitsland naar Nederland gevlucht zijn. Maar ook hier zijn ze niet veilig en in juni 1943 wordt het hele gezin opgepakt. Na een verblijf van zeven maanden in Westerbork, worden ze op transport gesteld naar het concentratiekamp Bergen-Belsen. Ook deze hel weten zij ternauwernood te overleven. Als de bevrijding nabij is, wordt het gezin Krieg -samen met 2500 andere gevangenen- in een trein gezet, die twee weken lang doelloos tussen de frontlinies manoeuvreert. Als het Rode Leger op 23 april 1945 deze trein bevrijdt, zijn er 550 inzittenden gestorven. Deze trein is later bekend geworden als het zogenaamde Verloren transport.

Zowel in Westerbork als in Bergen-Belsen is Mirjams vader altijd muziek blijven maken, die vele gevangenen en met name kinderen tot steun is geweest. Muziek is het voedsel voor je ziel, volgens Hans Krieg. Terug in Nederland heeft het gezin Krieg vrijwel nooit over hun oorlogservaringen gesproken. Ze pakten hun leven weer op en vader Krieg gaat verder met dirigeren en componeren.  Twee jaar na het einde van de oorlog schrijft hij het indrukwekkende lied “Waar bleven de Joden van ons Amsterdam?”, ter nagedachtenis aan de vele tienduizenden joden die vanuit Amsterdam in de Tweede Wereldoorlog zijn weggevoerd.

Hieronder het origineel, gezongen door Mirjam Krieg.

 

Reageren is niet (meer) mogelijk.