Top menu

Kleine Synagoge in Amsterdam Z.O.

Wat is er zo bijzonder aan de sjoel in Amsterdam Zuidoost? Niets eigenlijk, het is “gewoon” thuis. Letterlijk en figuurlijk dan en dat is wel bijzonder.
Vroeger, voor de oorlog (en ook tijdens de oorlog), waren er vaker thuissjoeltjes. Nu niet meer.
Het is ontstaan uit een behoefte, zo gaat dat immers altijd en er was iemand bereid zijn (haar in dit geval) huis ter beschikking te stellen.
In Zuidoost is niets op joods religieus gebied. Ook niet op educatief gebied trouwens en gedeeltelijk wordt daar inmiddels ook in voorzien.
Er is niet iedere week dienst, dat zou een te grote wissel trekken op de gastvrouw die inmiddels een stuk ouder is geworden. Toen, in het begin, waren er nog kinderen in huis, nu al lang niet meer. De gazzan, de voorzanger, logeert bij haar en vaak nog andere gasten. Voor de gazzan zou het te veel zijn om zo vaak van huis te zijn.
In de loop der jaren is er wel enige wisseling geweest, maar de meeste bezoekers zijn trouw. Ze zijn altijd bereid iemand die vreemd hier is wegwijs te maken. Na de dienst is er natuurlijk een kiddoesj met koffie en koek.

Na de dienst bleven zo vaak en zo veel mensen hangen dat de gastvrouw tenslotte maar met iedereen aan tafel ging. Inmiddels hebben we het officieel gemaakt en kan iedereen die zich daarvoor heeft aangemeld blijven eten. Ongelooflijk gezellig. Af en toe barst er iemand in gezang uit. Ook is er vrijwel altijd iemand die iets te vertellen heeft, een kleine sjioer geeft. Tot slot bensjen we ook nog samen.
Nieuwsgierig geworden? Dat kan ik me voorstellen. Vraag als u iets te vragen hebt en kom gerust als u er zin in hebt.

Reageren is niet (meer) mogelijk.